Zo dag 5 is alweer begonnen.
Aan de ene kant gaat alles me toch redelijk af, aan de andere kant merk ik ook dat ik verschrikkelijk zware momenten ken.
Voor de meeste van ons echt herkenbare momenten. Op dat moment heb ik eens goed nagedacht, stukje zelfreflectie. En dit bracht mij het volgende: 80 tot 90 % van datgene wat ik rookte, rookte ik uit pure verveling of gewoonte. De overige 10%, 2 tot 3 per dag waren mijn eigenlijke verslaving. De herkenbare eerste, na het eten en laatste van de dag.
Dus feitelijk kan ik zeggen dat ik er op mijn werk het minste last van heb. Dat klopt ook, echter eet ik daar wel de meeste kauwgumpjes, das toch weer een beetje vreemd.
Moet ondertussen wel zeggen, dat de voordelen zich ook beginnen te manifisteren. Zo heb ik vanochtend heerlijk hardgelopen en had ik nog lucht over. Smaak en reuk zijn ook weer terug. Dit zijn van die heerlijke momenten.
Begin wel langzaam last te krijgen van de psychische ontwenning. Zoals ik eerder zei, was het voor mij meer een verveling en gewoonte. Deze werd onderhouden door het feit dat ik alleen woon en single ben. Dit ben ik nog steeds en het kost mij ook verschrikkelijk veel moeite om deze ontwenning te onderdrukken. De gedachte aan de slechte gewoonte blijft zich mentaal inprenten in mijn gedachte.
Uiteraard zal ik niet zwichten en alle energie die ik kan vinden richten op de belangrijkste zaken in mijn leven.
Ik ben gestopt omdat ik dat wil.
