Zo, na een moeilijk weekend, waarin ik me toch behoorlijk verveelde, gaat het nu stukken beter.
Heb me er doorheen geslagen, door te realiseren dat ondanks de verveling deze word veroorzaakt door het roken zelf.
Die verveling bestond al. Het enige wat het roken deed was de al bestaande problemen verdoezelen. Door te stoppen, werden mij ogen geopend en zag ik de waarheid. Roken heeft mij al die tijd verdoofd. Niet alleen lichamelijk maar ook mentaal. Hierdoor ben ik afgelopen zaterdag emotioneel ingestort doordat ik de eigenlijke problemen inzag. Een heel erg zwaar moment. Gelukkig vond ik de kracht om door te zetten en ben de personen in mijn naaste omgeving ook meer dan dankbaar voor hun steun.
Ben tegen de verveling maar gaan lezen. Een boek van Allen Carr en de Opluchting. Het geeft je inzicht in de psychische kanten van je verslaving en drugsgebruik. Vooral de opluchting is een goede aanrader voor iedereen.
Heel langzaam merk ik dat ik steeds minder aan het roken ga denken. Uiteraard blijft er een soort van klagelijk gevoel in mijn gedachten en lichaam. Het belangrijkste is dat mijn gedachten toch rustiger worden.
Geduld is een schone zaak wordt gezegd. Ditzelfde geldt ook voor stoppen met roken. In het begin ben je geestelijk erg ongeduldig, een zwaar gevoel van verlangen bevat je, langzaam aan wordt je steeds geduldiger, het verlangen ebt weg en komt zo nu en dan terug, en accepteer je alles makkelijker.
Iedereen hier heeft een prachtig geschenk gekregen. Het geschenk van mentale kracht om door te zetten, hoe zwaar het ook is. Koester dit geschenk en je zal overwinnen, hoe moeilijk situaties ook zullen zijn.
